Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΗ Ή ΤΑΠΕΙΝΗ;



                      Δεν μπορούσα να ξεφύγω. 
                    Ούτε να το αρνηθώ.
 

Είχα πάλι πέσει στην ίδια αμαρτία, για την οποία τόσες φορές στο παρελθόν είχα μετανιώσει και κλάψει. 
Και μάλιστα, μπροστά σε κόσμο. 
Τι θα σκέφτονταν τώρα για μένα όλοι αυτοί;
Και, το κυριότερο, τι θα σκεφτόταν τώρα για μένα ο Κύριος; 
Τον είχα απογοητεύσει.
Μα, πώς μπόρεσα να το κάνω αυτό; 
Τόσο άχρηστη είμαι;  
Έπειτα από τόσα και τόσα μαθήματα που μού έχει δώσει ο Κύριος, εγώ έπεσα πάλι στο ίδιο παράπτωμα;
Σ’ αυτήν την κατάσταση έμεινα για λίγο, ώσπου το φως του Κυρίου άρχισε να φέγγει σιγά σιγά στη σκοτεινιασμένη από την απελπισία καρδιά μου.
Κάπως έτσι πρέπει να ένιωθε και ο Ψαλμωδός όταν έγραφε:
«Δεν είναι ειρήνη εις τα οστά μου εξ αιτίας της αμαρτίας μου». «Εβρώμησαν και εσάπησαν αι πληγαί μου εξ αιτίας της ανοησίας μου»
Υπάρχουν δάκρυα μετά από την πτώση, που δεν είναι δάκρυα μετάνοιας, αλλά δάκρυα εγωισμού, επειδή έπεσα στα μάτια του εαυτού μου.
Πόσες φορές δε φέρομαι σαν πεισματάρικο παιδί, που κλαίει επειδή δεν τα κατάφερε όπως θα ήθελε!  
Αυτή η έκπληξη και ο θυμός με τον εαυτό μου δείχνουν εγωισμό, όχι ταπεινή καρδιά.
Σημαίνουν ότι δεν το περίμενα αυτό από μένα, με έκανα ρεζίλι.
Γιατί άραγε;
Δεν το ξέρω ότι μέσα μου δεν κατοικεί ουδέν αγαθό; (Ρωμαίους ζ΄18)
Το ότι ταπεινώθηκα σε μια κατάσταση δεν με κάνει ταπεινό. Αντίθετα, αποτελεί ευκαιρία να δω  πόσο υπολείπομαι στην ταπεινοφροσύνη.
Η αληθινά ταπεινή καρδιά δεν σκέφτεται την εικόνα της και τον εαυτό της:
« και τώρα Κύριε τι περιμένω; Η ελπίς  μου είναι επί Σε».
Τι να περιμένω από την καρδιά μου;
Μόνο αμαρτία μπορεί  να παράγει σε διάφορες μορφές και παραλλαγές.
Η αληθινή μετάνοια εμπεριέχει και την απόφαση να συνεχίσω ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
Την απόφαση να σηκωθώ, να εξομολογηθώ το λάθος μου και να παραδοθώ εκ νέου με πίστη και εμπιστοσύνη στα χέρια του Κυρίου μου.
Συνειδητοποίησα επίσης ότι ένα μεγάλο μέρος της στεναχώριας μου προερχόταν από το γεγονός ότι έπεσα και στα μάτια άλλων.
Με πόνο διαπίστωνα ότι η γνώμη τους βάραινε μέσα μου περισσότερο από τη γνώμη του Κυρίου. 
Ωραία λοιπόν. 
Να μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να «πεθάνω» για τη γνώμη των άλλων.
Μια σκέψη με παρηγόρησε. 
Αν γνώριζαν όλοι αυτοί ποια είμαι πραγματικά, όπως ο Κύριος με βλέπει και όπως εγώ ξέρω τον εαυτό μου, θα είχαν πολλά περισσότερα να πουν εναντίον μου.
Τώρα ξέρουν λίγα, γι’ αυτό λένε λίγα. 
Όμως ο Κύριος με αγαπά, δεν τέλειωσε μαζί μου, δεν με απέρριψε.
Μόνο στη δική Του αγκαλιά μπορώ να βρω  πραγματικό καταφύγιο από τον εαυτό μου.
Όταν βλέπεις τα χάλια του εαυτού σου, δες το σαν μια ευκαιρία να πεθάνεις.
Ευχαρίστησε τον Κύριο για το έλεός Του, για τη χάρη Του που σε δέχεται. 
Αναγνώρισε ότι δεν είσαι τόσο καλή και πνευματική όσο πίστευες.
Έπειτα σήκω και προχώρα, βάζοντας πίσω σου όλες τις σκέψεις απελπισίας, ακουμπώντας στον σταθερό βραχίονα του Κυρίου.

Κι όταν στο μέλλον δεις κάποιον άλλο να πέφτει σε ένα παράπτωμα μπροστά σου, θυμήσου ποια είσαι εσύ και μην είσαι πολύ αυστηρή στην κρίση σου.

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΟΛΥΒΙΟΥ.

Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:

- Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; 
Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;


Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:
 
- Όντως γράφω για σένα, Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις
είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι
αυτό.
 
Το παιδί, περίεργο, κοιταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.
 
- Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!
 
- Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει
πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας
άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.
 
Πρώτη ιδιότητα: Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. 
Αυτό το χέρι το λέμε "Θεό" και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του.

Δεύτερη ιδιότητα: Πότε-πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την
ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό.
Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο
άνθρωπο.


Τρίτη ιδιότητα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να
σβύνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι
απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου.
 
Τέταρτη ιδιότητα: Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο
ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις
πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου.
 
Τέλος, 
η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: Αφήνει πάντα ένα σημάδι. 
 Έτσι, λοιπόν,να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ...

                   ΕΔΩ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ ΛΕΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ…




"Εδω που εισαι ησουνα, και ‘δω που ειμαι θα’ρθεις."
Ας δωσουμε στους γονεις μας τη θεση που τους αξιζει και αυτα που τους ωφηλουμε…
ΑΓΑΠΗ , 
ΤΙΜΗ 
και ΣΕΒΑΣΜΟ

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ


Ένας χριστιανός βασανιζόταν συχνά από διάφορες μελλοντικές υποθέσεις.
Ανησυχία του, το τι θα γίνει αύριο, τι θα γίνει μεθαύριο, τι μας περιμένει την επομένη εβδομάδα.
Όλη αυτή η φροντίδα έπνιγε την ψυχή του, πράγμα που τον έκανε πολύ δυστυχή.
Μια νύχτα, ο άνθρωπος αυτός είδε ένα όνειρο.  
Περπατούσε σ' ένα μακρινό δρόμο φορτωμένος με ένα σακκί στην πλάτη.
Το φορτίο του ήταν βαρύ και κάπου στάθηκε να ξαποστάσει.
Μα όταν θέλησε να σηκωθεί για να συνεχίσει το ταξίδι του, αντιλήφθηκε πως ήταν αδύνατο να σηκώσει το σακκίδιό του.
Άνοιξε τότε να δει τι έχει μέσα.
Και τι βλέπει!
Μικρά-μικρά δέματα.
Το ένα έγραφε απ' έξω: "αυτό για αύριο".
Ένα άλλο έγραφε: "αυτό για μεθαύριο".
Το τρίτο έγραφε: "αυτό για σήμερα".
 
Αυτό ήταν ανάλαφρο. Το σήκωσε με χαρά και συνεχίζοντας το ταξίδι του ξύπνησε.
Το όνειρο αυτό εκφράζει μια τραγική πραγματικότητα.


Η μέριμνα για το αύριο, για το μεθαύριο, για το μετά από μια εβδομάδα, για το μετά από ένα μήνα και ένα χρόνο, γεμίζει τις ψυχές μας με άγχος και ανησυχίες, που μας αφαιρούν την γαλήνη και μας κάνουν το βάρος της ζωής δυσβάστακτο.
Για να μας απαλλάξει ο Κύριός μας απ' αυτές τις εναγώνιες στιγμές είπε εκείνα τα αθάνατα λόγια

"Μη ούν μεριμνήσητε εις την αύριον, η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής, αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής" (Ματθ. 6,34)

Άρθρο του αρχιμ. Κοσμά Λαμπρινού
(απόσπασμα από το βιβλίο του Θ. Θεοφυλάκτου, "Όταν θέλεις να ξεκουράζεσαι" των εκδ. "ΛΥΔΙΑ")

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΗΓΜΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ.

Ένας μοναχός πεζοπορούσε στην έρημο. 
Στον δρόμο τον 
συλλαμβάνει μια συμμορία ληστών. 
Του ζητούν να τους δώσει όλα τα λεφτά που είχε στο πουγκί του.
- Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου, του λένε άγρια.
- Δεν έχω ούτε μια πεντάρα επάνω μου, τους απαντά.
Η ματιά του ήταν πολύ γλυκιά και καλοσυνάτη. 
Τους έκανε εντύπωση, κι’ ο αρχηγός τους τον λυπήθηκε.
- Κανονικά θα’ πρεπε να σε σκοτώσουμε, του λέει, αφού δεν μας δίνεις τίποτε. 
Αλλά ίσως έχεις κάτι να μας δώσεις. 
Κάνε μας ένα κήρυγμα και αν το πετύχεις, θα σ’ αφήσουμε να φύγεις. 
Διαφορετικά….
Ο μοναχός δεν τους χάλασε το χατίρι. Σκέφθηκε λίγο και ύστερα τους είπε:

- Αδελφοί μου, η ζωή σας μοιάζει με τη ζωή του Χριστού. 
Όπως Εκείνος, έτσι κι’ εσείς γεννηθήκατε σ’ έναν στάβλο ή κάπου χειρότερα.
Σαν Εκείνον, περάσατε τα νιάτα σας χωρίς να έχετε που να γείρετε το κεφάλι.
Σαν Εκείνον θα πεθάνετε, καρφωμένοι σ’ ένα ξύλο, μέσα στους χλευασμούς του όχλου.
Και σαν Εκείνον θα κατεβείτε στον Άδη. Μόνο, που θα μείνετε εκεί, χωρίς ν’ αναστηθείτε όπως Αυτός. 

Είναι η μόνη διαφορά που βλέπω. Μετανοήστε αδελφοί μου τώρα που είναι καιρός. 
Αυτό σας εύχομαι, για να λείψει κι’ αυτή η διαφορά.


Τα λόγια του έπιασαν τόπο στις καρδιές τους. Φιλοτιμήθηκαν να μοιάσουν σε όλα με τον Χριστό.
Κι’ άλλαξαν από εκείνη τη στιγμή τη ζωή τους.


ΠΗΓΗ: http://istologio.org/?p=2158

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

χειρότερος τρόπος γι τν νατροφή τν νέων εναι τ ν τος δίνονται λες ο εκολίες. 


Γιατί εκολία γενν τς δονές κα πό ατές προέρχεται κάθε κακοήθεια. 

                                                       Δημόκριτος

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

ΟΣΟ ΕΧΕΙΣ...


Όσο έχεις χέρια άπλωνε τα στον ουρανό για προσευχή…
 
Όσο έχεις δάχτυλα κάνε τον σταυρό σου…

Όσο έχεις μάτια γέμιζε τα δάκρυα…
 
Όσο η καρδιά σου κτυπά , αγάπα ... χωρίς όρια , χωρίς όρους» 



Βέβαιος ότι σώθηκε είναι εκείνος 

που μπήκε στην βασιλεία του Θεού 

και άκουσε και την πόρτα να βροντάει πίσω του.

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ



ΚΥΡΙΕ, βοήθησέ με να αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα, όσα θα μου φέρει η σημερινή ημέρα.
Βοήθησε με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο Άγιο Θέλημα Σου.
Στην κάθε ώρα της ημέρας φώτιζέ με και δυνάμωνέ με γιά το κάθε τι.

Όποιες ειδήσεις κι άν λάβω σήμερα, δίδαξέ με να τις δεχθώ με ηρεμία και με την ακλόνητη πεποίθηση ότι τίποτε δεν συμβαίνει, χωρίς να το επιτρέψεις Εσύ.

Καθοδήγησέ τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου σε όλα μου τα έργα και τα λόγια.
Στίς απρόοπτες περιστάσεις μή μ' αφήσεις να ξεχάσω ότι όλα παραχωρούνται από Σένα.

Δίδαξέ με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλος της οικογενείας μου και σ' όλους τους συνανθρώπους μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μη συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.

ΚΥΡΙΕ, δος μου τη δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα της ημέρας αυτής, σε όλη τη διάρκειά της. 
Καθοδήγησε τη θέληση μου και δίδαξέ με να προσεύχομαι, να πιστεύω να υπομένω, να συγχωρώ και ν΄αγαπώ.                      

ΑΜΗΝ.

O ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΜΠΑΝΕΡΑΚΙ ΜΟΥ,

Create your own banner at mybannermaker.com! Copy this code to your website to display this banner!
...ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΟ ΕΝΑ ΑΔΕΡΦΑΚΙ ΤΟΥ...
Create your own banner at mybannermaker.com! Make your own banner at MyBannerMaker.com!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails