Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΚΑΤΑΚΡΗΣΗ!

Τις προάλλες παρακολουθούσα δύο παιδιά που τσακώνονταν.
Ως συνήθως, μάλωναν για κάτι ασήμαντο.

 Ο διάλογος ήταν κάπως έτσι:


“Είσαι βλάκας!”


“Κι εσύ το ίδιο!”


“Όχι όσο εσύ!”


“Αλήθεια; Έτσι νομίζεις;”


Όταν τελείωσε αυτή η λογομαχία, χώρισαν, ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους.
Όταν επέστρεψα στο ίδιο σημείο, δέκα λεπτά αργότερα, τα παιδιά έπαιζαν πάλι μαζί, έχοντας ξεχάσει εντελώς το επεισόδιο.
Ούτε μούτρα, ούτε πληγωμένος εγωισμός, ούτε μομφές, ούτε σκάλισμα του παρελθόντος, ούτε αντεγκλήσεις.
Μετά από μια σύντομη και ειλικρινή ανταλλαγή αρνητικών συναισθημάτων και ένα ακόμη πιο σύντομο χρονικό διάστημα για να ξεθυμάνουν, τα παιδιά είχαν ξεχάσει τα πάντα.
Τα παιδιά είναι σαφέστατα πολύ πιο ανεξίκακα από τους μεγάλους.
Κάπου στο δρόμο προς την ενηλικίωση φαίνεται ότι γινόμαστε ειδικοί στο να κρατάμε κακία, να υπερπροστατεύουμε το ευάλωτο Εγώ μας και να μη συγχωρούμε. 
Αποθηκεύουμε στη μνήμη μας λάθη και αδικίες και είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τα χρησιμοποιήσουμε σαν πυρομαχικά.
Γινόμαστε επιδέξιοι αντιρρησίες, με ακλόνητη άποψη για το τι είναι σωστό. 
Είμαστε αποφασισμένοι να κερδίσουμε την κάθε μάχη, κι όταν δεν την κερδίζουμε, αρχίζουμε αμέσως να σχεδιάζουμε την εκδίκησή μας.
Η συγχώρεση έρχεται μόνο όταν καταφέρνουμε να ταυτιστούμε με τους άλλους και να παραδεχτούμε ότι έχουμε κι εμείς αδυναμίες και την ίδια δυνατότητα να κάνουμε λάθη.
Όλοι κατηγορούν τη μνήμη τους, κανείς δεν κατηγορεί την κρίση του.


Απόσπασμα από το βιβλίο του Leo Buscaglia Γεννημένοι να αγαπάμε Στοχασμοί για την αγάπη

 

Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει•

Ένας υπηρέτης του Θεού πολύ αγαπητός σε όλους,είχε αφιερώσει τον εαυτό του και τα υπάρχοντά του στην υπηρεσία του ποιμνίου του.
Δεν είχε κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του,ούτε χρήματα,ούτε περιουσία ή ακόμα και για την οικογένειά του.

Τώρα ήταν ποια ηλικιωμένος και άρρωστος,
ένιωθε πως πλησίαζε το τέλος του,και τον έπιασε στενοχώρια,για το τι θα γινόταν η γυναίκα του και τα παιδιά του.

Όπως καθόταν κάποια μέρα στο παράθυρο του σπιτιού του κοιτώντας έξω,είδε ένα μικρό πουλάκι που κρατούσε ένα σκουληκάκι στο ράμφος του.

- Αν ο Θεός σκέφτηκε,μπορεί να φροντίζει το μικρό αυτό και απροστάτευτο πουλάκι,σίγουρα μπορεί πολύ καλύτερα να φροντίσει και την οικογένειά μου.
Και με αυτή τη σκέψη η καρδιά του ηρέμησε!!!

Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει καλύτερη εξασφάλιση,από το να γνωρίζεις ότι βρίσκεσαι στα χέρια του Παντοδύναμου Θεού.

Κανένας τραπεζικός λογαριασμός,κανένα ομόλογο,καμία μετοχή δεν μπορούν να μας εξασφαλίσουν τόση σιγουριά.

Όλα γύρω μας,ιδικά της μέρες που διανύουμε,είναι ρευστά.

Το οικονομικό σύστημα που πάνω του στηρίχτηκαν πολλοί άνθρωποι καταρρέει,παρασύροντας και όλους αυτούς που στήριξαν της ελπίδες τους σ αυτό.Το χρήμα είναι απλά ένα μέσον για να ζήσουμε την κάθε μας μέρα.

Όλες οι υλικές αξίες μπορεί ανά πάσα στιγμή να μας εγκαταλείψουν,και να μας αφήσουν μετέωρους.

Όχι όμως ο Θεός!

Αλλά δεν είναι δίκαιο,ούτε τίμιο,να Τον επικαλούμαστε μόνο την ώρα που τον χρειαζόμαστε για να μας δώσει ότι έχουμε ανάγκη.
Αξίζει το καλύτερο!!!

Με όλη μας τη δύναμη,να του δώσουμε όλη μας την καρδιά,όλο μας τον χρόνο,και όλο μας το είναι.
Να Τον κάνουμε πραγματικά Κύριό μας και Θεό μας,να Τον εμπιστευθούμε σε όλα,να γίνουμε ο καθένας στον τομέα του και στο περιβάλλον του υπηρέτες δικοί Του,φορείς της αγάπης Του,της γλυκύτητάς Του,και της παρηγοριά Του.

Ας μάθουμε με την βοήθειά Του,να αναπαυόμαστε και να ησυχάζουμε στη δική Του μέριμνα,και στη δική Του φροντίδα... 

O ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ...

Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς.
Υπάρχουν καμπύλες που ονομάζονται ΛΑΘΗ,
φανάρια που λέγονται ΦΙΛΟΙ,
φώτα που ονομάζονται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,
και όλα γίνονται, αν έχεις:

ένα ανταλλακτικό που ονομάζεται ΑΠΟΦΑΣΗ,
μια ισχυρή μηχανή που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ,
μια καλή ασφάλιση που ονομάζεται ΠΙΣΤΗ,
άφθονο καύσιμο που ονομάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ,
αλλά πάνω απ 'όλα έναν έμπειρο οδηγό

που ονομάζεται ΘΕΟΣ. —

«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.

«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.

«Την αμαρτία μου τη φανέρωσα σε σένα και την ανομία μου δεν την έκρυψα... κι Εσύ μου συγχώρησες την αμαρτία μου» Ψαλμοί 32:5

Ένας Γάλλος άρχοντας περιοδεύοντας στη χώρα του επισκέφτηκε και μια φυλακή με αρκετούς κατάδικους.

Πήγαινε από κελί σε κελί και ρωτούσε τους κατάδικους γιατί βρίσκονταν εκεί.

Ολοι τού έλεγαν ότι είναι αθώοι και ότι άδικα τους καταδίκασαν.

Τελικά έφτασε και σε κάποιον, ο οποίος είπε: 

«Αν και πολύ θέλω να ελευθερωθώ, εντούτοις ομολογώ ότι είμαι ένοχος.

Διέπραξα πολλά εγκλήματα και πράγματι αξίζω να βρίσκομαι εδώ».

Ο άρχοντας άκουσε με προσοχή τα λόγια του φυλακισμένου και κατόπιν είπε μεγαλόφωνα: «Δυστυχισμένε άνθρωπε!

Τι κρίμα να βρίσκεσαι ανάμεσα σε τόσους αθώους!

Δεν πρέπει να τους διαφθείρεις όλους αυτούς. Πρέπει να φύγεις από κοντά τους».

Ο άρχοντας ήξερε πολύ καλά ότι όλοι ήταν ένοχοι, αλλά εκείνος που το ομολόγησε είχε μετανοήσει, γι’ αυτό και του έδωσε χάρη.

Οι μόνοι που δικαιούνται σωτηρία είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν την ανάγκη χάρης από το Θεό.

Ο Χριστός είπε:

«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.


ΠΗΓΗ: http://stabarogmailcom.blogspot.com/2012/01/217.html

Το Σύμβολο της Πίστεως με αναφορές στην Αγία Γραφή

Πιστεύω εις ένα Θεόν, ΓΕΝΕΣΙΣ α':26 , Β.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ιγ':13 , Α.ΤΙΜΟΘΕΟΝ β':5
Πατέρα Παντοκράτορα, ΓΕΝΕΣΙΣ ιζ':1 , Β.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ς':17,18 , ΗΣΑΙΑΣ θ':6,7 
Ποιητήν ουρανού και γής, ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ α':1-3 , ΓΕΝΕΣΙΣ α':1 , ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝ. ιδ':7
ορατών τε πάντων και αοράτων. Α.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ η':6 , ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ α':16,17 , 
ΕΒΡΑΙΟΥΣ δ':12,13
Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ β':5-11 , ΡΩΜΑΙΟΥΣ θ':5 , Α.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ιβ':1-3
τον Υιό του Θεού, τον μονογενή, 
τον εκ του Πατρός γεννηΘέντα προ πάντων των αιώνων, ΠΡΑΞΕΙΣ ιγ':30-33 , ΨΑΛΜΟΙ β':7 , ΡΩΜΑΙΟΥΣ α':3,4 , ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ α':1  ιζ':5  η':58
φώς εκ φωτός, ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ η':12 , Α.ΤΙΜΟΘΕΟΝ ς':15,16 , Α.ΙΩΑΝΝΟΥ α':1,2
Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, ΕΒΡΑΙΟΥΣ α':8,9 , Α.ΙΩΑΝΝΟΥ ε':20 
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ α':1-5
γεννηθέντα ού ποιηθέντα, ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ α':15,16 , Α.ΙΩΑΝΝΟΥ α':1,2
ομοούσιον τω Πατρί, ΕΒΡΑΙΟΥΣ α':3 , ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ε':18-22
διού τα πάντα εγένετο. ΕΒΡΑΙΟΥΣ α':10  β':10 , ΕΦΕΣΙΟΥΣ γ':9
Τον δι ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνέυματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα. ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ α':14  γ':13-16 , ΠΡΑΞΕΙΣ δ':12 , ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ α':35  κδ':47 , ΕΦΕΣΙΟΥΣ δ':9 , ΓΑΛΑΤΑΣ δ':4 , ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ α':22,23 , Α.ΤΙΜΟΘΕΟΝ β':5 , ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ β':6-8
Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα. ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ κγ':33 , ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ιθ':16-19,38-42 , ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ κζ':2,24
Και αναστάντα την τρίτη ημέρα, Α.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ιε':4 , ΠΡΑΞΕΙΣ ι':40
κατά τας Γραφάς. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς, ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ις':19 , ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ κδ':51 , ΠΡΑΞΕΙΣ α':9 , Α.ΤΙΜΟΘΕΟΝ γ':6
και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ γ':1 , ΕΒΡΑΙΟΥΣ α':3
Και πάλιν ερχόμενον μετα δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ού της Βασιλείας ούκ έσται τέλος. ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ α':33 , ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝ. κβ':5 , ΔΑΝΙΗΛ ζ':27
Και είς το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ιε':26
το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενονκαι συνδοξαζόμενον, ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ κη':19 , Β.ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ιγ':13
το λαλήσαν δια των προφητών. ΕΒΡΑΙΟΥΣ α':1
Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν, ΕΦΕΣΙΟΥΣ β':17,18 , ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ι':16
και Αποστολικήν Εκκλησίαν. ΠΡΑΞΕΙΣ β':40-47
Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. ΓΑΛΑΤΑΣ γ':25-30 , ΠΡΑΞΕΙΣ β':38 , ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ β':12 , Α.ΠΕΤΡΟΥ γ':20-22
Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ιζ':1-3 , ΡΩΜΑΙΟΥΣ β':7 , ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝ. κβ':10-17
                                   Αμήν

ΗΣΥΧΗ ΩΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ.

"Συ όμως,όταν προσεύχησαι,είσελθε εις το ταμείον σου,και κλείσας την θύραν σου,προσευχήθητι εις τον Πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ."
Ματθαίος 6:6

Μια πιστή, αφιερωμένη γυναίκα, προχωρούσε σταθερά στην πορεία της με το Χριστό, όταν εντόπισε ένα πρόβλημα.

Η ήσυχη ώρα του ταμείου της διαρκώς συρρικνωνόταν και γέμιζε παρεμβολές.

Όσο κι αν προσπαθούσε να την κρατήσει ακέραια για τον Κύριο, μια τα παιδιά, μια η γειτονιά, μια διάφορες παρενοχλήσεις , τη διέκοπταν και "έσπαγαν" την επικοινωνία με το Θεό.

"Να μπορούσα σαν κάποιους άλλους αδελφούς να ξενυχτώ, πόσο όμορφα θα ήταν".

Μα το βράδυ που όλοι πια είχαν κοιμηθεί, έπεφταν τα βλέφαρα της από την κούραση, αδύνατον να προσευχηθεί.

Αυτό της το πρόβλημα το έφερνε μπροστά στον Κύριο σαν ανάγκη και σαν παράπονο.

Μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα ξύπνησε στις 3 το πρωί.

Στριφογύρισε δεξιά-αριστερά, μα αδύνατον να ξανακοιμηθεί.

Με τα πολλά τα κατάφερε.

Την άλλη νύχτα πάλι τα ίδια.

Το τρίτο συνεχόμενο βράδυ που της συνέβη, η φωνή του Θεού μίλησε μέσα της.

"Δεν εκμεταλλεύεσαι αυτήν την ώρα για να Μου τα πεις και να σου τα πω;"

Κάθε βράδυ 3 με 4 το πρωί ο Θεός την ξυπνούσε και είχε πια την ήσυχη ώρα της μαζί Του χωρίς περισπασμούς.

Η προσευχή της απαντήθηκε, η πίστη της αμείφθηκε.

Θα γίνει κατά την πίστη μας.

Όσο ζητούμε από το Θεό, με ειλικρινή πίστη και επιμονή, τόσο θα λάβουμε.

Όσο Του παραχωρούμε τη ζωή μας, τόσο θα έχει τον πλήρη έλεγχο Εκείνος, για τη δόξα Του.

Η αρχή του «90/10» Συγγραφέας: Stephen Covey

Ανακάλυψε την αρχή του «90/10», Μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου.
(ή τουλάχιστον τον τρόπο που αντιμετωπίζεις καθημερινές καταστάσεις)

Ποια είναι η αρχή: 10% της ζωή μας είναι τυχαία γεγονότα
…90% της ζωής μας είναι αποτέλεσμα των δικών μας αντιδράσεων

Τι σημαίνει αυτό;

Δεν έχουμε κανέναν έλεγχο για το 10% που μας συμβαίνουν.

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε ένα αυτοκίνητο όταν προκαλεί ατύχημα μετά από μια μηχανική βλάβη…

Το αεροπλάνο μπορεί να καθυστερήσει να φτάσει στον προορισμό του και μπορεί να μας βγάλει τελείως έξω στον προγραμματισμό μας…

Μπορεί ένας οδηγός να κάνει μια απερίσκεπτη ενέργεια μέσα στην τρέλα της κίνησης στην πόλη…

Δεν έχουμε κανένα έλεγχο σε αυτό το 10%.

Στο υπόλοιπο 90% έγκειται η διαφορά. Εσύ καθορίζεις αυτό το ποσοστό.

Πώς;

Με τις αντιδράσεις σου...

Δεν μπορείς να ελέγξεις ένα κόκκινο φανάρι.

Αλλά μπορείς να ελέγξεις τις αντιδράσεις σου.

Για να δούμε ένα παράδειγμα

Τρως πρωινό με την οικογένειά σου. Η κόρη σου κατά λάθος ρίχνει τον καφέ σου επάνω στο σακάκι σου.

Δεν έχεις τον έλεγχο για αυτό που συνέβη.

Το τι ακολουθεί μετά εξαρτάται από την αντίδρασή σου.

Τρελαίνεσαι και αρχίζεις τις φωνές. Σηκώνεσαι απότομα από την καρέκλα σου λέγοντας στην κόρη σου ότι δεν μπορείς να πιστέψεις πόσο απρόσεκτη ήταν.

Αρχίζει να κλαίει.

Μετά τις φωνές σου στην κόρη σου επιτίθεσαι στη γυναίκα σου και τις λες γιατί άφησε στην άκρη του τραπεζιού το φλιτζάνι του καφέ.

Ακολουθεί μια σύντομη αλλά έντονη λογομαχία.

Πηγαίνεις στο δωμάτιό σου και αλλάζεις γρήγορα.
Επιστρέφοντας στην κουζίνα η κόρη σου κλαίει ακόμη για αυτό που έγινε με αποτέλεσμα να έχει περάσει η ώρα για το σχολείο της. Χάνει το λεωφορείο για το σχολείο.

Πρέπει να κάνεις κάτι, γιατί τα χρονικά όρια έχουν στενέψει.
Τρέχεις στο αυτοκίνητό σου με την κόρη σου για να την πας εσύ στο σχολείο της.

Επειδή έχεις αργήσει, τρέχεις αρκετά για να προλάβεις ξεπερνώντας το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας.

Έχεις καθυστερήσει 15 λεπτά πηγαίνοντας την κόρη σου στο σχολείο έχοντας μια κλήση για υπέρβαση ορίου ταχύτητας.

Η κόρη σου τρέχει στο σχολείο της χωρίς να σου πει καλημέρα.

Έχοντας φτάσει στη δουλειά σου 20 λεπτά αργότερα, συνειδητοποιείς ότι έχεις ξεχάσει τον χαρτοφύλακά σου.

Η μέρα σου ξεκίνησε απαίσια. Και δεν φτιάχνει καθώς περνάει η ώρα.

Γυρίζεις σπίτι.

Γυρίζοντας σπίτι υπάρχει ένα θέμα, μια πληγή στη σχέση σου με την κόρη σου και με τη γυναίκα σου που άκουσαν ό,τι άκουσαν..
Γιατί;
Γιατί αντέδρασες με αυτόν τον τρόπο το πρωί.

Γιατί είχες μια κακή μέρα;

A) Ο καφές το προκάλεσε;

B) Η κόρη σου έφταιξε;

Γ) Ο τροχονόμος ήταν η αιτία;

Δ) Εσύ το προκάλεσες;

Η απάντηση είναι η Δ. Δεν είχες τον έλεγχο για αυτό που συνέβη με τον καφέ.

Η αντίδρασή σου σε αυτά τα 5 δευτερόλεπτα σου χάλασε τη μέρα.

Για να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει;

Ο καφές πέφτει επάνω σου.
Η κόρη σου σε κοιτάει με μάτια ανοιχτά και είναι έτοιμη να κλάψει.

Με γλυκό τρόπο λες: “Μην ανησυχείς γλυκιά μου, πρέπει να είσαι πιο προσεκτική όμως την επόμενη φορά.”
Σκουπίζεσαι με μια πετσέτα και αλλάζεις σακάκι.
Παίρνεις τον χαρτοφύλακά σου και επιστρέφεις στην κουζίνα βλέποντας από το παράθυρο την κόρη σου να ανεβαίνει στο λεωφορείο για το σχολείο της.
Γυρίζει και σε χαιρετάει με το χέρι της. Φτάνεις στη δουλειά σου με ελάχιστη καθυστέρηση.

Βλέπεις τη διαφορά;

Δύο διαφορετικά σενάρια.
Και τα δύο ξεκίνησαν την ίδια στιγμή. Τελείωσαν όμως τελείως διαφορετικά.
Γιατί;
Γιατί οι αντιδράσεις σου ήταν διαφορετικές.

Δεν έχεις τον έλεγχο για το 10% που συμβαίνει στη ζωή σου.

Το υπόλοιπο 90% καθορίζεται από τις αντιδράσεις σου.

Αν κάποιος λέει αρνητικά πράγματα για σένα, μην γίνεις ‘σφουγγάρι’.
Άσε την επίθεση που δέχεσαι να κυλίσει σαν νερό.
Δεν πρέπει να αφήσεις τα αρνητικά σχόλια να σε επηρεάσουν.

Αντέδρασε κατάλληλα και δεν θα καταστρέψεις τη μέρα σου.
Μια λάθος αντίδραση μπορεί να καταστρέψει μια φιλία, να απολυθείς από τη δουλειά, να θυμώσεις και ναεκνευριστείς απίστευτα.

Πώς αντιδράς αν κάποιος σε εμποδίσει στην κίνηση του δρόμου;
Χάνεις την ψυχραιμία σου; Εκνευρίζεσαι; Ανεβαίνει η πίεση σου;
Και τι έγινε αν φτάσεις 10 λεπτά αργότερα στη δουλειά σου;
Γιατί επιτρέπεις σε ένα αυτοκίνητο να χαλάσει τη μέρα σου;

Θυμήσου την αρχή του 90/10.

Το αφεντικό σου λέει ότι χάνεις τη δουλειά σου.
Γιατί χάνεις τον ύπνο σου και είσαι χάλια;

Χρησιμοποίησε το άγχος σου από τη θετική του πλευρά και ψάξε μια νέα δουλειά.

Το αεροπλάνο έχει καθυστέρηση. Μάλλον θα χαλάσει το πρόγραμμα της μέρας σου.

Γιατί επιτίθεσαι φραστικά στον υπάλληλο που κόβει τα εισιτήρια;
Δεν έχει καμία ανάμειξη σε αυτό που συμβαίνει.

Χρησιμοποίησε το χρόνο σου για να διαβάσεις λίγο περισσότερο, μίλα με τους υπόλοιπους επιβάτες…
Αν εκνευριστείς βγαίνει κάτι;

Τώρα γνωρίζεις για την αρχή του 90/10.
Εφάρμοσέ την και θα είσαι πολύ διαφορετικός από πριν.
Δεν θα χάσεις κάτι εφαρμόζοντάς της.

Η αρχή του 90/10 είναι απλή αλλά καταπληκτική. Λίγοι την ξέρουν και την εφαρμόζουν.

Και τι πετυχαίνουν;

Θα το διαπιστώσεις στον εαυτό σου!

Εκατομμύρια ανθρώπων υποφέρουν από στρες, πονοκεφάλους, ημικρανίες.

Όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε και να εφαρμόσουμε την αρχή του 90/10.
Μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας!

…Απόλαυσέ το!...

Χρειάζεται θέληση για να δώσουμε στους εαυτούς μας την …άδεια για να νοιώσουν μια
διαφορετική ματιά της ζωής.

Πραγματικά, ό,τι κάνουμε, δίνουμε, λέμε ή ακόμη σκεφτόμαστε, είναι σαν μπούμερανγκ.
Θα γυρίσει σε εμάς...

Αν θέλουμε να παίρνουμε, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε πρώτα...
Μπορεί να μείνουμε με άδεια χέρια βέβαια, αλλά η καρδιά μας θα είναι γεμάτη από αγάπη...

Και αυτοί που αγαπούν τη ζωή, έχουν αυτό το συναίσθημα χαραγμένο στην καρδιά τους για πάντα…