ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΣΤΑΡΕΤΣ (1926-1995) ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ...Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΣΤΑΡΕΤΣ (1926-1995) ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ...Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο.

                           

 

 

Δίδασκε ο στάρετς : "Στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλοσύνη.

Η καλοσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ' αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό".

Όλους όσους πήγαιναν σ΄αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας:

< Νά κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλοσύνη σας.

Η γη κατά το ήμισυ έγινε Άδης.

Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα.

Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο.

Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη.

Παντού θα γίνονται διωγμοί...

Μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα- δεκαπέντε μαζί. 

Βοηθείτε ο ένας τον άλλο.

Στους έσχατους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό :

Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία πού θα παρουσιάζονται εκεί.

Θα εξαπατηθείτε και θα απωλεσθείτε...

Θα βάλουν τό χάραγμά του Αντιχρίστου στο χέρι και το μέτωπο. 

Τα διάφορα προϊόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. 

Έστω κι αν βάζουν σ' αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα.

Πρέπει να λέτε το "Πάτερ ημών¨, να κάνετε το Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται.

Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα.

Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του Διαβόλου.

Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια απότους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες.

Ρώτησαν το στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει.

 Απάντησε έτσι : < Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές.

Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη κι έτσι δέχεται τον Αντίχριστο.

 Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό.

Ο κύριος στους εσχάτους χρόνους θά ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δέντρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ΄αλήθεια.

Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γη και εκείνη θα του δίνει ψωμί.

Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέλησή του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος.

Έτσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου.

 Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θά ενεργεί πάνω του.

Στο Ευαγγέλιο ειναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο.

Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας.

Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και τα δάση.

Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλίτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου.

Στους εσχάτους χρόνους οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές.

Ομως μην τους πιστεύετε.

Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα.

Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό χριστιανό>.

Όσα γράφει ο Γέροντας δεν πρέπει να μας δημιουργούν άγχος και υπερβολική ανησυχία αλλά να μας οπλίζουν με πίστη και υπομονή να μας ενθαρύνουν σέ περισσότερη προσευχή και προσοχή στη ζωή μας.

Και, εννοείται, δεν πρέπει να παραιτηθούμε, όσο ακόμη μας παίρνει, από τα δικαιώματά μας, την εργασία μας και τη φροντίδα των παιδιών μας.

ΑΠΟ: http://www.pentapostagma.gr/2011/05/blog-post_8997.html#ixzz1NTvVN6im

ΠΟΤΕ ΘΑ'ΡΘΕΙ;

"Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσιν Αυτού, ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα, αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν."
                                              Β΄ Πέτρου γ΄ 9

 

Έγινε μια σφυγμομέτρηση σε μια Δυτική χώρα. Σφυγμομέτρηση αρκετά διαφορετική από τις γνωστές. Πήραν αντιπροσωπευτικό δείγμα ανάμεσα στους εκκλησιαζόμενους χριστιανούς όλων των δογμάτων. Και υπέβαλαν δυο ερωτήματα:

«Εσείς πιστεύετε ότι βρισκόμαστε στους τελευταίους καιρούς;»

«Περιμένετε τον ερχομό του Χριστού;»

Σε έναν μέσο όρο, μόνο το 47% των ανθρώπων αυτών πιστεύουν πως διανύουμε τους έσχατους καιρούς και προσδοκούν τον ερχομό του Χριστού.

Δηλαδή ούτε ένας στους δύο.

Δεν είναι άσχετοι οι ερωτηθέντες.

Είναι άνθρωποι που μπαινοβγαίνουν σε εκκλησίες, ασπάζονται αρκετές, αν όχι όλες, από τις αρχές του Ευαγγελίου και μάλλον θα έδιναν μάχες για το δόγμα που ακολουθούν.

Δεν είναι χριστιανοί της ταυτότητας, ούτε χριστιανοί των Χριστουγέννων και του Πάσχα.

Παρ' όλα αυτά δεν πιστεύουν αυτά που ο Λόγος του Θεού σε τόσα σημεία διακηρύσσει και αφορούν την ιδιαιτερότητα της εποχής μας και τις υποσχέσεις του Κυρίου μας. Αλήθεια περιμένουμε το Χριστό;

Αν όχι, ας σκεφτούμε σοβαρά.

Μήπως η ζωή μας είναι χτισμένη πάνω στην ύλη, μήπως αποβλέπουμε στα φθαρτά, τα γήινα;

Τα γνήσια παιδιά του Θεού ζουν με τη λαχτάρα πως η ώρα που θα δουν το Λυτρωτή τους είναι κοντά.

 Οι αναγεννημένοι από το Πνεύμα του Θεού χριστιανοί γνωρίζουν καλά πως οι μέρες μας έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του Τέλους και ετοιμάζονται, σαν τη νύφη που περιμένει το γαμπρό, για να συναντήσουν το Χριστό. 

Κύριέ μου, καθάρισε κι ετοίμασε την καρδιά μου, να περιμένω με χαρά την ένδοξη παρουσία Σου. Κι όσο οι μέρες μας γίνονται πιο δύσκολες κι η αμαρτία πληθαίνει, τόσο πιο κοντά μου να νιώθω το πρόσωπό Σου και τόσο πιο άγια να γίνεται η ζωή μου.

ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ!!

"Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντος με Χριστού."
                                     Φιλιππησίους δ΄ 13

Όλη σου τη δύναμη!

Ένα αγοράκι προσπαθούσε σκληρά να σηκώσει ένα βαρύ κιβώτιο. 

Μα όλο ξεφυσούσε και το κιβώτιο του έπεφτε.

Κάποια στιγμή μπήκε ο πατέρας του στο δωμάτιο και βλέποντάς τον να παιδεύεται, του είπε: 

«Βάζεις όλη σου τη δύναμη;» 

«Μα και βέβαια», 

απάντησε το παιδάκι ανυπόμονα. 

«Όχι», είπε ο πατέρας, «δεν την βάζεις όλη, γιατί δεν μου ζήτησες να σε βοηθήσω, να βάλω κι εγώ τη δική μου δύναμη...»

Μέσα στις δυσκολίες, μέσα στις θλίψεις και τις δοκιμασίες αυτής της ζωής, μήπως ξεχάσαμε να βάλουμε στο λογαριασμό τον Κύριο;

Μήπως σηκώνουμε μόνοι μας το φορτίο μας, και γι’ αυτό λυγίζουμε;

Μήπως παλεύουμε σαν ορφανά, χωρίς να υπολογίζουμε τη δύναμη και τη φροντίδα του Πατέρα μας, και απελπιζόμαστε και πέφτουμε;

Οι δυνάμεις του Ουρανού είναι στη διάθεσή μας.

Όποιος ανήκει στο Χριστό, έχει τη δική Του δύναμη μαζί του, μέσα του.

Με τη δύναμη αυτή μπορεί και αντέχει.

Με τη δύναμη αυτή την ανεξάντλητη μπορεί και στέκεται και νικάει και προχωρεί.

Δεν είναι ποτέ κακομοίρης ο χριστιανός και δεν απογοητεύεται στη ζωή του, γιατί δεν στηρίζεται στον εαυτό του, αλλά στον Παντοδύναμο Κύριό του!

Μέσα από τη δική μας ζωή και μαρτυρία, ο Θεός θέλει να δείξει τη δύναμή Του στους γύρω μας.

Και γι’ αυτό μέσα στην αδυναμία μας η δική Του η δύναμη εκδηλώνεται και θριαμβεύει με τρόπο θαυμαστό. 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...

"Αγαπητοί, ας αγαπώμεν αλλήλους, διότι η αγάπη είναι εκ του Θεού, και πας όστις αγαπά, εκ του Θεού εγεννήθη, και γνωρίζει τον Θεόν."
                                       Α΄ Ιωάννου δ΄ 7

Η δασκάλα στο Κατηχητικό Σχολείο προσπαθούσε να διδάξει τα παιδάκια προσχολικής ηλικίας για την αγάπη προς τους γύρω μας:

«Αυτός παιδιά μου, είναι ο χρυσός κανόνας. Να θυμάστε: Είμαστε εδώ, για να βοηθάμε τους άλλους».

Τότε ένα κοριτσάκι ρώτησε με αφέλεια:

«Και οι άλλοι, γιατί είναι εδώ;»

«Αγάπη είναι ν’ αγαπάς», έλεγε κάποιος και μάλλον είναι ο πιο απλός αλλά και ο πιο εκφραστικός ορισμός της αγάπης.

Ο φυσικός άνθρωπος δεν ξέρει, παρά να αγαπά τον εαυτό του.

Όλοι και όλα στρέφονται γύρω από αυτόν.

Οι άλλοι «είναι εδώ» για να τον βοηθούν.

Πόσα παράπονα στα ανδρόγυνα, πόση πίκρα στις ανθρώπινες σχέσεις και φιλίες, πόσα ανεκπλήρωτα όνειρα στα παιδιά, στους γονείς, οφείλονται ακριβώς σ’ αυτήν την τάση: να θέλουμε οι άλλοι να μας αγαπούν, να ενδιαφέρονται για μας, να ασχολούνται μαζί μας, να μας φροντίζουν.

Όταν έρθει ο Χριστός στην καρδιά μας, μας γεμίζει με τη δική Του αγάπη.

Εκπληρώνει όλους τους πόθους μας για αγάπη και ενδιαφέρον.

Είναι το παν για μας.

Κι έτσι γεμάτοι από Εκείνον, έχουμε πολλά να δώσουμε στους άλλους.

Δεν τρωγόμαστε πια με τον εαυτό μας.

Είναι πεθαμένος.

Η καινούρια καρδιά που μας δίνει ο Κύριός μας βγάζει αγάπη για όλους.

Όποιοι κι αν είναι, ό,τι κι αν μας έχουν κάνει.

Η χαρά μας βρίσκεται στο να δίνουμε, όχι στο να παίρνουμε.

Στο να υπηρετούμε, όχι να μας υπηρετούν.

Χωρίς συμφέρον.

Χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση.

Κύριέ μου, θέλω να γίνω πηγή αγάπης, της δικής Σου αγάπης, μέσα στο σπίτι μου, στην εκκλησία μου, στο περιβάλλον μου. 

Να συμπεριφέρομαι σε όλους όπως θα το έκανα σε Σένα. 

Και έτσι να γίνω πηγή ευλογίας στους συναδέλφους μου, στην οικογένειά μου, στους αδελφούς μου.